Strategia poznawcza

Z kolei porównywanie będące cechą myślenia wiąże się z ważną strategią poznawczą, jaką jest analogia – wnioskowanie przez analogię. Jej istota polega na zestawieniu (przynajmniej) dwóch faktów, z których jeden jest dobrze znany, drugi natomiast nie. Twierdzenia dotyczącego faktu znanego zostają przeniesione na fakt nieznany, a podstawą takiego przeniesienia jest podobieństwo faktów. W ten sposób możemy wyjaśnić pierwszy z nich przy pomocy drugiego, analogia staje się dzięki temu figurą heurystyczną – nie tylko ułatwiającą intelektualne wyjaśnienie danego faktu, ale i oddziałującą na wyobraźnię (ma ona zresztą, jak już wspomniałem, głównie wartość perswazyjną – obrazuje coś, ale nie jest dowodem). Wyróżniamy analogie całkowite (jeśli dane fakty są porównywalne zupełnie) i analogie niepełne. Niewątpliwie takie zastosowanie analogii musi spełniać odpowiednie kryteria, analogia nie może na przykład być wyłącznie ornamentem w wywodzie, oczywiście nie może również wprowadzać w błąd; powinna być trafna i precyzyjna. Jako przykład takiej analogii można podać metafory określające charakter tekstu – tkanina, organizm, budowla architektoniczna (oczywiście za każdym razem analogia ma tu charakter cząstkowy). A oto przykład fałszywej analogii w rozumowaniu: W rozprawie x w sali 13 zapadł wyrok uniewinniający, więc w rozprawie y w tej samej sali zapadnie taki sam wyrok.

Witaj na moim portalu! Znajdziesz tutaj wiele informacji dotyczących edukacji i wiedzy. Wpisy jakie tutaj zamieszam dotyczą tematyki popularno-naukowej, Mam nadzieję, że formuła bloga Ci się spodoba! Zapraszam do śledzenia mojej strony!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)